Μιλώντας για την αστική ευθύνη, θα σε πάω λίγο σε νομικές ορολογίες για να σε «βάλω» στο νόημα της συγκεκριμένης ασφάλισης.
Στο πλαίσιο του νομικού συστήματος, η αστική ευθύνη αναφέρεται στο νομικό καθήκον ή την υποχρέωση που έχει ένα άτομο ή μια επιχείρηση να αναλάβει τις επιπτώσεις των πράξεών του(ς) ή των παραλείψεών του(ς), εάν αυτές προκαλέσουν ζημία ή προκαλέσουν απώλεια σε άλλα άτομα ή στα περιουσιακά τους στοιχεία.
Με άλλα λόγια (το ίδιο θα σου πω) η αστική ευθύνη αναφέρεται στην νομική υποχρέωση ενός ατόμου ή ενός νομικού προσώπου (όπως μια εταιρεία), να αποζημιώσει άλλο πρόσωπο ή πρόσωπα για τυχόν ζημίες που προκλήθηκαν από την παράβαση μιας νομικής υποχρέωσης ή από αμέλεια.
Η αστική ευθύνη συνήθως ρυθμίζεται από τον αστικό νόμο και την νομοθεσία και γενικά περιλαμβάνει τα ακόλουθα βασικά στοιχεία:
1. Υποχρέωση: Το άτομο ή η επιχείρηση που καλείται να φέρει αστική ευθύνη πρέπει να έχει μια νομική υποχρέωση προς τρίτα πρόσωπα, όπως η υποχρέωση να προσφέρει ασφάλεια, να τηρεί συμβόλαια, ή να είναι προσεκτικό στις πράξεις του.
2. Παραβίαση της υποχρέωσης: Η αστική ευθύνη προκύπτει όταν υπάρχει παραβίαση της νομικής υποχρέωσης, είτε μέσω πράξης είτε μέσω παραλείψεως.
3. Ζημιά: Πρέπει να υπάρχει ζημιά ή απώλεια που προκαλείται από την παραβίαση της υποχρέωσης. Αυτή η ζημιά μπορεί να είναι σωματική, ψυχολογική ή περιουσιακή.
4. Αιτιώδης σχέση: Πρέπει να υπάρχει αιτιώδης σχέση μεταξύ της παραβίασης της υποχρέωσης και της προκαλούμενης ζημιάς. Δηλαδή, η ζημιά πρέπει να οφείλεται στην παραβίαση της υποχρέωσης.
5. Αποζημίωση: Το άτομο ή η επιχείρηση που φέρει αστική ευθύνη είναι υποχρεωμένο να αποζημιώσει το θύμα για τη ζημιά που προκλήθηκε.
Γενικά, η αστική ευθύνη σχετίζεται με την αποζημίωση των ζημιών που προκλήθηκαν σε άλλα άτομα ή περιουσιακά στοιχεία λόγω αμέλειας, παραλείψεως ή παραβίασης των νομικών υποχρεώσεων από τον οποιοδήποτε υπεύθυνο φυσικό ή νομικό πρόσωπο. Συνήθως, η αστική ευθύνη αναγνωρίζεται από τα δικαστήρια και απαιτεί τον πληροφορούμενο (υπεύθυνο) να αποζημιώσει τον παθόντα για τις υποστηριζόμενες ζημίες.
Καλό είναι να γνωρίζεις ότι οι νομικές αρχές που διέπουν την αστική ευθύνη ισχύουν γενικά για όλους τους ανθρώπους, ανεξαρτήτως εάν πρόκειται για ιδιώτες ή επιχειρηματίες.
Εδώ όμως θα αναφερθούμε στις νομικές υποχρεώσεις που έχουν οι επιχειρήσεις και πώς μπορούν να Προνοήσουν εκ των προτέρων για την μέγιστη προστασία τους από οικονομικές απώλειες, ήτοι υποχρέωση αποζημίωσης σε τρίτους.
Κλείνοντας επειδή καλό είναι να είσαι φιλομαθής,
Nα σου πω πώς η λέξη ευθύνη προέρχεται από το ρήμα ευθύνω (ιθύνω) όπου είχε τις ακόλουθες σημασίες: κατευθύνω, οδηγώ κατευθείαν, διευθύνω, διοικώ, κυβερνώ, διαφυλάσσω, διασώζω, διορθώνω, επανορθώνω, καλώ σε λογοδοσία. Το παθητικό ρήμα ευθύνομαι σήμαινε καλούμαι να λογοδοτήσω, υποβάλλομαι σε λογοδοσία, διορθώνομαι, τιμωρούμαι.
Την «ευθύνη» την συναντάμε στην Αρχαία Ελλάδα, στην περίοδο της αθηναϊκής δημοκρατίας και συγκεκριμένα στον έλεγχο που υποχρεωτικά υφίστατο κάθε κρατικός αξιωματούχος ή και δημόσιος υπάλληλος αμέσως μετά τη λήξη της θητείας του. Τότε που όλοι λογοδοτούσαν για τις πράξεις τους και αναλόγως λάμβαναν τον έπαινο ή την παραδειγματική τιμωρία.
Όφειλε, λοιπόν, όποιος υπηρετούσε τον Δήμο να λογοδοτήσει για κάθε του πράξη και αναλόγως να τιμωρηθεί σε περίπτωση που είχε διαπράξει κάτι το μεμπτό. Για αυτήν την περίπτωση υπήρχε και συγκεκριμένος υπάλληλος / ελεγκτής, ο «εὔθυνος». Όταν λοιπόν ο εκάστοτε δημόσιος υπάλληλος ή κρατικός αξιωματούχος λογοδοτούσε για τις πράξεις του, πολύ απλά γινόταν «υπεύθυνος».
Αν κρινόταν αθώος, χαρακτηριζόταν «ανεύθυνος», καθώς δεν έφερε καμία ευθύνη (ενοχή) για κάποιο παράπτωμα.
Η «εὔθυνα» λοιπόν ήταν ένας αρκετά δίκαιος και αυστηρός συνάμα θεσμός που χαρακτήριζε την αθηναϊκή δημοκρατία, ο οποίος αποθάρρυνε κάθε επίδοξο καταχραστή ή παραβάτη. Οι ποινές ήταν ιδιαιτέρως αυστηρές, καθώς προβλεπόταν ακόμη και η ποινή του θανάτου, ενώ σε πιο ήπια μορφή ερχόταν η κατάσχεση της περιουσίας ή και εργασία σε διάφορα δημόσια έργα.
Σήμερα, βέβαια, οι λέξεις πολλές φορές ακολουθούν τον δικό τους δρόμο και έχουν χάσει εν μέρει την αρχική τους σημασία. Σήμερα, ως υπεύθυνο θα χαρακτηρίζαμε αυτόν που είναι συνεπής στις υποχρεώσεις του, ενώ αντίθετα ανεύθυνο όποιον τις παραμελεί. (πηγή schooltime.gr)
