Η Ελλάδα σχεδόν από την δεκαετία του ΄80 και μετά υπήρξε πάντα μια χώρα η οποία προσέλκυε ανθρώπους από διάφορες χώρες που έρχονταν για να ζήσουν, καθώς και να εργαστούν εδώ.
Στη Ελλάδα θα βρεις έγχρωμους ανθρώπους, αραβόφωνους, Ινδούς, ανθρώπους από τις Φιλιππίνες, που βρίσκονται στη χώρα μας πάνω από 30 χρόνια.
Οι περισσότεροι ήρθαν σαν μετανάστες για ένα καλύτερο αύριο. Άλλοι ήρθαν για σπουδές και παρέμειναν και άλλοι ήρθαν γιατί αγάπησαν και παντρεύτηκαν κάποιον Έλληνα ή Ελληνίδα …. Ναι, συμβαίνουν και αυτά!
Μέσα στη δεκαετία του ’90 την Ελλάδα επισκέφτηκαν, αναζητώντας μια καλύτερη τύχη, αρκετοί άνθρωποι από τις γύρω Βαλκανικές χώρες, ενώ τα τελευταία χρόνια την Ελλάδα συνεχίζουν να την επισκέπτονται τόσο οικονομικοί μετανάστες που έρχονται από φτωχές χώρες, όσο και πρόσφυγες όπου στις χώρες τους δεν επικρατούν ειρηνικές ή δημοκρατικές συνθήκες.
H αλήθεια είναι ότι όταν πας σε μια ξένη χώρα για οποιονδήποτε λόγο, πλην τουρισμού όπου θα μείνεις για λίγες μέρες, πρέπει να μάθεις κάποια πράγματα τα οποία είναι απαραίτητα για να μπορέσεις να κινηθείς και κατ’ επέκταση να ενταχθείς ως μέλος στην τοπική κοινωνία που θα μείνεις.
Στην Ελλάδα ένας αλλοδαπός χρειάζεται αρχικά να έχει τη λεγόμενη «άδεια παραμονής» όπου να φαίνεται ότι έχει τη δυνατότητα να μείνει στη χώρα καθώς και να εργαστεί για να μπορέσει να βιοποριστεί.
Εκτός από τις φωτογραφίες και τα παράβολα, χρειάζεται για την άδειά του να προσκομίσει επίσης και μια σειρά από έγγραφα και δικαιολογητικά που απαιτούνται για τη συγκεκριμένη διαδικασία.
Όμως, μία πολύ βασική προϋπόθεση είναι ότι, οι πολίτες τρίτων χωρών που εισέρχονται ή διαμένουν νόμιμα στην Ελλάδα για έναν από τους λόγους του Ν. 4251/2014 και αιτούνται τη χορήγηση ή την ανανέωση άδειας διαμονής, υποχρεούνται κατά την ημερομηνία υποβολής του σχετικού αιτήματος, να υποβάλλουν:
α) Ασφαλιστήρια συμβόλαια που έχουν συναφθεί στην αλλοδαπή εφόσον ρητά αναφέρουν ότι καλύπτουν τον ενδιαφερόμενο για όσο διάστημα διαμένει στην Ελλάδα
ή
β) Ασφαλιστήρια συμβόλαια που συνάπτονται στην Ελλάδα.
Μέχρι ένας αλλοδαπός να έχει έτοιμα όλα του τα έγγραφα προκειμένου να μπορέσει νομίμως να εργαστεί στη χώρα και να αποκτήσει Αριθμό Μητρώου Κοινωνικής Ασφάλισης για να μπορεί να κάνει χρήση τις δημόσιες δομές Υγείας, χρειάζεται σε αρχικό στάδιο να προσκομίσει ένα Ιδιωτικό Ασφαλιστήριο Υγείας με κάποιες βασικές καλύψεις, αρκετά όμως απαραίτητες για τον άνθρωπο σε περίπτωση που χρειαστεί ο,τιδήποτε. Αυτό ισχύει επίσης και για τα εξαρτώμενα από αυτόν μέλη (σύζυγό και τέκνα).
Έτσι λοιπόν ένας οικονομικός ή μη μετανάστης θα πρέπει μαζί με όλα τα απαιτούμενα δικαιολογητικά του να ΠροΝοήσει και να συνάψει και μια Ασφαλιστική Σύμβαση προκειμένου να πληρούνται οι διατάξεις του άρθρου 6 περ. (ε) του Ν. 4251/2014, όπου ορίζουν:
- Ασφάλιση μόνιμης ολικής ή μερικής ανικανότητας από ατύχημα.
Το ύψος των καλυπτόμενων παροχών θα πρέπει να ανέρχεται σε ποσό τουλάχιστον 15.000 ευρώ ετησίως µε συμμετοχή του ασφαλισμένου 20% κατ’ ανώτατο όριο.
- Ιατροφαρμακευτικά έξοδα από ασθένεια ή ατύχημα.
Το ύψος των καλυπτόμενων παροχών θα πρέπει να ανέρχεται σε ποσό τουλάχιστον 1.500 ευρώ ετησίως µε συμμετοχή του ασφαλισμένου 20% κατ’ ανώτατο όριο.
- Ευρεία νοσοκομειακή περίθαλψη.
Το ύψος των καλυπτόμενων παροχών θα πρέπει να ανέρχεται σε ποσό τουλάχιστον 10.000 ευρώ ετησίως µε συμμετοχή του ασφαλισμένου 20% κατ’ ανώτατο όριο
Ο ενδιαφερόμενος ή όποιος ενεργεί δια λογαριασμό του, καλό είναι να γνωρίζει ότι τα ασφαλιστήρια συμβόλαια έχουν χρονικό διάστημα κάλυψης ενός έτους. Εάν η διάρκεια του τίτλου διαμονής υπερβαίνει τη διάρκεια ισχύος του συμβολαίου, τότε το ασφαλιστήριο θα πρέπει να προσκομίζεται υποχρεωτικά κάθε έτος.
Η ασφάλιση των Οικονομικών Μεταναστών ή των ανθρώπων τρίτων χωρών που διαμένουν στην Ελλάδα, αφορά την περίθαλψή τους σε περίπτωση που χρειαστεί να νοσηλευτούν σε Δημόσιο Νοσοκομείο.
Οι ανασφάλιστοι μετανάστες χωρίς έγγραφα έχουν πρόσβαση σε ορισμένες δημόσιες υπηρεσίες υγειονομικής περίθαλψης, ανεξάρτητα από την ικανότητά τους να πληρώσουν. Η νομοθεσία επιτρέπει στα δημόσια νοσοκομεία να παρέχουν υπηρεσίες πρωτοβάθμιας ή και δευτεροβάθμιας περίθαλψης για οποιονδήποτε εισέρχεται στα επείγοντα τους, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη το καθεστώς ασφάλισης ή διαμονής τους.
Τα βραχυπρόθεσμα ιδιωτικά προγράμματα παρέχουν κάλυψη, που στην ουσία έχουν τις κατ’ ελάχιστες καλύψεις και ποσά για πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια φροντίδα σε δημόσιο νοσηλευτικό ίδρυμα.
Σίγουρα όμως, ένα τέτοιο πρόγραμμα είναι πολύ καλύτερο από την παντελή απουσία κάλυψης, μιας και τα ασφάλιστρα για αυτά τα προγράμματα είναι πολύ χαμηλότερα και προσφέρουν στοιχειώδη και αξιοπρεπή περίθαλψη.
Οι συνθήκες της ζωής μπορούν να αλλάξουν από τη μια στιγμή στην άλλη και ποτέ κανείς δεν ξέρει εάν θα χρειαστεί για οποιονδήποτε λόγο στο μέλλον να μεταναστεύσει.
Είναι πολύ σημαντικό, να έχουν όλοι οι άνθρωποι ίσα δικαιώματα σε αξιοπρεπή διαβίωση και περίθαλψη. Το κλειδί σε αυτήν την περίπτωση είναι, με τη βοήθεια ηθικών και σωστά καταρτισμένων ανθρώπων, να παρέχεται η δυνατότητα να βρει ο καθένας την κατάλληλη κάλυψη υγείας για εκείνον και τα εξαρτώμενα μέλη της οικογένειάς του, έτσι ώστε να μπορέσουν αρχικά να αισθανθούν ασφάλεια και σιγά σιγά να ενταχθούν ομαλά στη νέα κοινωνία της χώρας όπου επέλεξαν, οικογενειακώς να κατοικήσουν.
